
نمایش «سفید» روایتی را روی صحنه به تصویر میکشد که بیش از هرچیز به دنبال فضایی برای ایجاد گفتوگوست. «سفید»، نه صرفاً داستان یک مادر که حافظهاش را از دست داده، بلکه بازتاب خانهای است که هویت تاریخیاش را گم کرده، اتاقهایی که هر ساکن آن، رنگ دلخواه خود را بر دیوارها میخواهد و از همین رو دچار سردرگمی شده است.