از هزاران سال پیش تا به امروز، ایرانِ همیشه مملو از اسطورههایی بوده که از دل مردم و فرهنگش برآمدهاند. بعضی از این اسطورهها با گذشت زمان کمرنگ شدهاند، با این حال جامعه ایران هنوز به یک الگوی خوب و یک قهرمان واقعی نیاز دارد. آدمهایی مثل پوریای ولی و غلامرضا تختی همیشه در یادها ماندهاند، چون فقط مدال نیاوردند، بلکه فراتر از ورزش، نماد شدند.
یک استاد اسطورهشناسی درباره جشن مهرگان گفت: آیینها به ویژه به دلیل ناملموس بودن ممکن است به کلی نادیده گرفته شده و بیاهمیت تلقی شوند، اما با ثبت جهانی، دوباره یادآوری شده و پیوندهای هویتی، ملی و فراملی را نیز زنده میکنند.