قرن‌هاست که از عصر حافظ گذشته اما هنوز هم در میان هیاهوی دودگرفته و اضطراب جاری در چهارراه‌های این سرزمین، کودکانی با دستانی کوچک و چشمانی زلال پلی شده‌اند میان شاعری از قرن هشتم هجری قمری با مردم امروز؛ همان‌ها که ابیات دیوان لسان‌الغیب را در تکه‌کاغذهای ارزان به عابران خسته عرضه می‌کنند؛ تصویری که شاید در نگاه نخست، تکراری و بخشی از سیمای روزمره خیابان به نظر برسد اما حقیقتی عریان و تکان‌دهنده از پیوند ناگسستنی این شاعر است با ناخودآگاه جمعی ما.
حافظ تنها شاعری بزرگ در حافظه تاریخی ایرانیان نیست، او صدای ماندگار اندیشه، عشق و آزادی در فرهنگ ماست. قرن‌ها از روزگار او گذشته، اما غزل‌هایش همچنان با زندگی امروز ما پیوند دارند.
امروز بیستم مهر به نام حافظ نامگذاری شده. شمس‌الدین محمدِ شیرازی، شاعر بود یا خنیاگر؟ برای رمزگشایی از معمای بزرگ تخلص «حافظ» ویدیوی روزنامه ایران را تماشا کنید.
عکس‌های منتخب ۱۹ و ۲۰ مهر ۱۴۰۴ خبرگزاری های داخلی را اینجا ببینید.