اولین دوره جشن سینمای ایران در سال ۱۳۷۶، به دبیری زندهیاد سیفالله داد برگزار شد؛ رویدادی که سنگبنای گرامیداشت «روز ملی سینما» در ایران شد.سینمای ایران، وامدار نسلهای بسیاری است؛ نسلهایی که بخش بزرگی از جوانی و عمر خود را صرف عشق، تلاش و بالندگی این هنر کردند و هر کدام، به سهم خود، بخشی از تاریخ سینمای این سرزمین را ساختند.این عکسها، یادگار چندین دوره از جشن سینمای ایران هستند؛ قابهایی از روزهایی که گذشتهاند و چهرههایی که هر یک خاطرهای از بخشی از مسیر سینمای ایران را با خود دارند. برخی از این عزیزان همچنان در کنار سینما حضور دارند و برخی دیگر، امروز در میان ما نیستند؛ اما نام و حضورشان در حافظه سینمای ایران ماندگار است.هر عکس، فراتر از یک تصویر، بخشی از خاطرات سینمای ایران را در خود جای داده است؛ خاطراتی از آدمها، تلاشها، دوستیها و روزهایی که شاید دیگر تکرار نشوند.سالها گذشته، نسلها آمده و رفتهاند و سینما همچنان ادامه دارد؛ اما نگاه کردن به این قابها، فرصتی است برای مکثی کوتاه در برابر تاریخ سینمای ایران و یادآوری همه کسانی که در شکلگیری و بالندگی آن سهم داشتهاند.
کارگردان فیلم «دابر» از فیلمی که سوژه اش برای تولید دچار چالش شد، گفت.
علی نعیمی، منتقد سینما در یادداشتی نوشت: سینما، بیش از آنکه صرفاً ابزاری برای روایت داستان باشد، خود یک جهان مستقل است؛ جهانی با مناسبات پیچیده، رؤیاهای بربادرفته، ستارههایی که میدرخشند و فراموش میشوند و هنرمندانی که میان عشق به هنر و فشار واقعیتهای اجتماعی و اقتصادی در رفتوآمدند.
بیست و نهمین جشنواره فیلم شب های سیاه تالین فهرست فیلمهای خود را با حضور چند فیلم دیگر از سینماگران ایرانی اعلام کرد.