یک منو روی میز است؛چند خط نوشته، چند قیمت و ده‌ها انتخاب. برای بیشتر آدم‌ها، انتخاب غذا شاید چند دقیقه بیشتر طول نکشد اما برای کسی که نابینا است، همین منوی ساده هم می‌تواند به معنای نیاز به کمک دیگران برای خواندن آن باشد.
در سال‌های اخیر هوش مصنوعی از یک فناوری تخصصی به یکی از مهم‌ترین زیرساخت‌های تحول اقتصادی و صنعتی تبدیل شده است. اما پرسش اساسی این نیست که فناوری بعدی چیست، بلکه باید پرسید هوش مصنوعی با چه فناوری‌هایی همگرا خواهد شد و این همگرایی چه تغییری در ساختار صنعت و اقتصاد ایجاد خواهد کرد؟
رقابت فناوری از زمین فراتر رفته و قدرت‌های جهان حالا در تلاش‌اند جایگاه خود را در فضا تثبیت کنند.
گوگل با پروژه Suncatcher یک قدم به انتقال دیتاسنترهای هوش مصنوعی به فضا نزدیک‌تر شد. در این پروژه، گوگل در عمل عملکرد تراشه‌های هوش مصنوعی در مدار زمین را می‌سنجد؛ با این حال تشعشعات، خنک‌سازی و هزینه‌ها چالش‌های فراوانی برای این غول فناوری ایجاد کرده است.
ابلاغ «قانون ملی توسعه هوش مصنوعی» را باید بیش از تصویب یک قانون فناورانه تلقی کرد. این قانون که در ۱۲ ماده و ۸ تبصره تصویب و در شهریورماه ابلاغ شده، با پیش‌بینی تشکیل سازمان ملی هوش مصنوعی، سازوکارهای تأمین مالی، توسعه زیرساخت پردازشی، دسترسی و تبادل داده، تربیت و نگهداشت نیروی انسانی، ارزیابی امنیت سامانه‌ها و توسعه بازار، تلاش کرده است از پراکندگی سیاستی در این حوزه عبور کرده و برای توسعه هوش مصنوعی، یک ساختار ملی ایجاد کند.
آینده معدنکاری دیگر فقط با حجم ذخیره یا تناژ استخراج سنجیده نمی‌شود. محدودیت منابع آب، نوسان تأمین انرژی، افزایش هزینه ماشین‌آلات و مواد مصرفی، سخت‌تر شدن الزامات محیط‌زیستی و رشد تقاضای جهانی برای مس، مدل توسعه این صنعت را تغییر داده است.
روزنامه ایران درباره شهر هوشمند«شنژن» گزارشی در صفحه فناوری امروز خود منتشر کرده است که خلاصه این مطلب را در زیر میخوانید.
خبرنگار ایران در گزارش به بررسی شهر «شنژن» در چین و روند پیشروی فناوری در این شهر نوشت. گزیده این مطلب را در زیر می خوانید.
مهران ضیابری، رئیس کمیسیون هوش مصنوعی سازمان نصر یادداشتی در روزنامه ایران نوشت. در زیر گزیده این یادداشت را می خوانید.
سخنان اخیر معاون اول رئیس‌جمهور درباره اجرای سریع قانون ملی توسعه هوش مصنوعی، از یک جهت مهم‌تر از اعلام آغاز یک کار تازه است: دوران اختلاف بر سر اصل ساختار باید پایان یابد و قانون لازم‌الاجرا، مبنای حرکت مشترک قرار گیرد. این رویکرد را باید به فال نیک گرفت؛ مشروط بر آنکه «اجرای سریع» با گسترش شتاب‌زده تشکیلات یا آغاز مجموعه‌ای از پروژه‌های دولتی اشتباه گرفته نشود.
«شنژن»، شهری هوشمند که در طول چند دهه از یک منطقه ماهیگیری به یکی از مهم‌ترین قطب‌های فناوری جهان تبدیل شده، در نوامبر ۲۰۲۶ (آبان ماه) میزبان اجلاس همکاری‌های اقتصادی آسیا-اقیانوسیه (APEC) خواهد بود؛ انتخابی که بیش از آنکه صرفاً یک تصمیم میزبانی باشد، فرصتی برای چین است تا تصویری از توانمندی‌های فناورانه و مدل توسعه صنعتی خود را در برابر اقتصادهای منطقه به نمایش بگذارد.
بازار خودروی چین در سال‌های اخیر پر شده از مدل‌هایی که در طراحی، فناوری و حتی نام‌گذاری تلاش می‌کنند به رقبای مطرح جهانی نزدیک شوند.
وزیر علوم، تحقیقات و فناوری با هشدار نسبت به پیامدهای نظارت گسترده با استفاده از هوش مصنوعی، آن را زمینه‌ساز تبدیل کنترل بر داده‌ها به کنترل بر انسان‌ها و شکل‌گیری «دیکتاتوری نامرئی» دانست.
«دیستوپیا» فقط تصویر آینده‌ای هراسناک نیست؛ روایتی است از ترس انسان از قدرتی که می‌خواهد همه چیز را کنترل کند. ناصر فکوهی معتقد است مسیر این هراس را می‌توان ابتدا در توتالیتاریسم سیاسی، سپس در سلطه بر طبیعت و امروز در قدرت فزاینده فناوری و هوش مصنوعی دنبال کرد.
مسئله‌های راهبردی اقتصاد کشور، متولی مشخص دارند؛ اما عوامل مؤثر بر آنها متعدد، درهم‌تنیده و متغیرند و میان مجموعه‌ای از دستگاه‌ها، بازیگران اقتصادی، بخش خصوصی، مردم و سازوکارهای بازار توزیع شده‌اند.
یکی از چالش‌های اصلی توسعه خدمات فناوری اطلاعات در کشور، نه فقدان مقررات، بلکه عدم تناسب معماری تنظیم‌گری با ماهیت متحول، تخصصی و چندلایه این بازار است. بخش قابل‌توجهی از خدمات فناوری اطلاعات در فضایی شکل می‌گیرند که مرزهای سنتی میان فناوری، خدمات، تجارت و حتی بخش‌های تخصصی اقتصاد در آن از میان رفته است. در چنین محیطی، تنظیم‌گری بخشی و دستگاه‌محور، به‌سادگی با همپوشانی صلاحیت‌ها، تعدد الزامات و گاه تعارض مقررات مواجه می‌شود.
جامعه ایران با روند رو به رشد سالمندی مواجه است و این تغییر جمعیتی، ضرورت بازنگری در شیوه‌های مراقبت، پایش و ارائه خدمات سلامت را بیش از گذشته نمایان کرده است.
اگر یک قرن پیش، رادیو نماد آینده بود، امروز نوبت به روبات‌هایی رسیده که رنگ و جنس لباس‌های داخل ماشین لباسشویی را تشخیص می‌دهند، جاروبرقی‌هایی که می‌توانند اشیای برزمین افتاده را جمع کنند و حتی تخت‌هایی که برای خوابیدن و استراحت، برنامه دارند. ن
در میان نور و رنگ غرفه‌های الکامپ ۲۹، جایی آن‌سوی هیاهوی محصولات و فناوری‌های تازه، صدای بچه‌ها بلندتر از همیشه شنیده می‌شود؛ نوجوانی درباره روباتی که خودش ساخته توضیح می‌دهد، دانش‌آموزی دیگر از خانه هوشمندی می‌گوید که با کمک دوستانش طراحی کرده و آن طرف‌تر، چند نوجوان از ایده‌هایی حرف می‌زنند که قرار است روزی به محصول تبدیل شوند.
معاون علمی، فناوری و دانش‌بنیان رییس‌جمهور با اشاره به ضرورت توجه به زنجیره ارزش تولیدات در نقاط مختلف کشور با تکیه بر فناوری گفت: تاکنون ۱۱۳ شرکت دانش‌بنیان در این حوزه در کشور راه‌اندازی شده است.