توافق خوب در واشنگتن، یعنی توافقی که ایران همه چیز را میدهد و چیزی نمیگیرد: توقف کامل غنیسازی و پایان نفوذ منطقهای. این فهرست خواستهها نه یک برنامه دیپلماتیک، بلکه یک فهرست آرزوهاست. این همان ذهنیت متوهم است که باور دارد آمریکا نه تنها میتواند رفتار کشورها را تغییر دهد، بلکه باید ماهیت رژیمها را هم تغییر دهد. این رویکرد در عراق به فاجعه انجامید، در لیبی به هرجومرج و حالا در ایران به بنبست رسیده است.
معاون نخست وزیر و وزیر خارجه پاکستان در سخنانی اعلام کرد: هدف مذاکرات، پایان برد-برد درگیری میان ایران و آمریکا است.
معاون وزیر امور خارجه ایران در نشست راهبردی ابوظبی با بیان این که «دولت آمریکا از طریق طرفهای سوم پیامهای متناقضی درباره مذاکرات هستهای مخابره میکند» بر تمایل مشروط ایران به مذاکرات هستهای تاکید کرد.