اسامی ۳۵ راهیافته به نهمین المپیاد فیلمسازی نوجوانان ایران اعلام شد.
بدون شک یکی از مناقشات نظری و عملی در سینمای ایران و مسائل آن، به ویژه در یک دهه گذشته، جدال ژانری و رقابت بر سر آن بوده است. بحث بر سر این است که با توجه به شرایط اجتماعی و تاریخی موجود، ساخت فیلم کمدی ضرورت دارد یا تولید فیلمهای اجتماعی؟
امیرشهاب رضویان گفت: جشنواره جهانی ما، توان بینالمللی شدن دارد. یک زمانی این جشنواره در سطح یک جشنواره الف جهانی کار میکرد.
کارگردان سینمای ایران گفت: امیر نادری برای نسل من، یا حداقل برای شخص من با آثاری مثل «تنگنا»، «انتظار»، «خداحافظ رفیق» و... اهمیت یافت. شور فیلمسازی در من و بسیاری دیگر با دیدن همین فیلم «دونده» ایجاد شد.
ژانر ورزشی در سینما، ژانر چندان رایجی نیست. هم ساخت فیلم در این رشته سخت است و هم جذب تماشاگر. منتقدان سینما همیشه به این نکته اشاره کردهاند که ورزش خودش پدیدهای ملتهب و تماشایی است و اینکه سینما برای هماوردی سراغ چهرهها و رشتههای ورزشی برود و بتواند اثری درخور بیافریند ساده نیست.
بارها از من پرسیدهاند که بسترهای نوپدید نمایش(Platform) تا چه اندازه میتوانند به کشف و معرفی استعدادهای جدید در عرصه فیلمسازی و بازیگری کمک کنند؟