در سیاست معاصر، قدرت بیش از آنکه در نهادها و برنامهها تجلی یابد، در «روایتسازی» ظهور پیدا کرده است.
توافق خوب در واشنگتن، یعنی توافقی که ایران همه چیز را میدهد و چیزی نمیگیرد: توقف کامل غنیسازی و پایان نفوذ منطقهای. این فهرست خواستهها نه یک برنامه دیپلماتیک، بلکه یک فهرست آرزوهاست. این همان ذهنیت متوهم است که باور دارد آمریکا نه تنها میتواند رفتار کشورها را تغییر دهد، بلکه باید ماهیت رژیمها را هم تغییر دهد. این رویکرد در عراق به فاجعه انجامید، در لیبی به هرجومرج و حالا در ایران به بنبست رسیده است.
رئیسجمهور آمریکا نسبت به دستیابی به توافق با ایران ابراز امیدواری کرد.
فرستاده ویژه آمریکا در امور سوریه و لبنان در اظهاراتی مدعی شد که رئیس جمهور کشورش بهدنبال دستیابی به توافق با ایران است.