امروز ، بارگاه شمس تبریزی در خوی پس از سال‌ها انتظار و اجرای مراحل مختلف بازسازی و تکمیل، گشایش می‌یابد؛ رویدادی که می‌تواند فراتر از یک اتفاق عمرانی و شهری، نقطه عطفی در معرفی جایگاه خوی در فرهنگ شمس و مولانا باشد.
مولانا جلال‌الدین بلخی، تنها یک شاعر متعلق به قرن‌های گذشته نیست؛ او صدایی جهانی دارد که از مرزهای جغرافیایی و زمانی فراتر رفته است.
مولانا انسانی بسیار دلاور است. او جانی بشدت حماسی و شکوهمند دارد. در بیش از شصت هزار بیت او یک بیت که نشان‌دهنده ضعف و عجز و اندوه باشد، دیده نمی‌شود.
عبدالجبار کاکایی فراتر از یک شاعر معاصر، در جست‌وجوی کشف و بیان حقیقت است؛ حقیقتی که در غزل‌های آشنای او برای مخاطبان جاری است. کاکایی در قلم نوشتاری خود، میان نثر و شعر، پیوندی ناگسستنی برقرار کرده است. او نثر را نه به‌عنوان یک ابزار ساده برای بیان گفتار روزمره، بلکه مسیری دیگر برای بیان شعرگونه کلمات می‌بیند. نثر او از خلوص و موسیقی کلامی بهره می‌برد که یادآور همان ایجاز و لطافت غزل‌های اوست. در واقع، او روح شعر را در کالبد نثر می‌دمد، به‌گونه‌ای که وقتی مخاطب نثر او را می‌خواند، گویی یک شعر نو خوانده است.
پنجاهمین نشست «شب‌های مستند» موزه سینما با حضور ارد عطارپور، مستندساز برگزار و جنبه‌های مختلف مستند «رویای سیاه»؛بخشی از تاریخ نفت و وقایع اجتماعی مرتبط با آن از زبان محمدعلی موحد، ادیب و مولانا پژوه برجسته، بررسی شد.
این حرف را اخیرا شهرام ناظری در دانشگاه سلجوق ترکیه گفته که واکنش‌ها و مخالفت‌هایی را به همراه داشته است.