
در این روزها که جامعه با جنگ تحمیلی مواجه است، اغلب از نخبگان علمی و دانشگاهی پرسیده میشود که وظیفه آکادمیسینها در مواجهه با بحران جنگ چیست. در همین راستا، جامعهشناسان نیز با این پرسش روبهرو هستند که در زمانه جنگ از جامعهشناسی چه انتظاری باید داشت و جامعهشناسان برای کاهش و التیام پیامدهای این بحران چه گامهایی میتوانند برای جامعه بردارند؟

با نگاهی به شبکههای اجتماعی تعداد بسیاری از انسانها و سبکهای زندگی را میبینیم که هر یک در حال ارائه روایت و داستان خود هستند. روایتهایی از زندگی روزمره، سفر، ورزش، کافهگردی، فعالیتهای شغلی و بخشهای متعدد و متنوعی از زیست جهانی که در آن قرار دارند. اما در پشت صحنه این نمایش، چه اتفاقی در حال رخ دادن است؟ برای فهم این تغییر، باید از سطح رفتارهای فردی فراتر رفت و به منطق اجتماعی ارزشگذاری در جامعه امروزی توجه کرد.
