کتاب «گاوآهن شکسته» روایتگر داستان زندگی دو خواهر از خانواده کارگران مزرعه در یکی از فقیرترین ایالتهای برزیل (باهیا) است که سعی دارد تصویری تلخ از دوره بردهداری معاصر، در یکی از مزارع وسیع ناحیه شاپاد دیامانتیناو در شمال شرق برزیل را پیش روی خواننده به تصویر بکشد.
«در گوش باد» نوشته هنینگ مانکل کتابی است که زمزمههای یک کودک ۱۰ ساله درد کشیده با همه امیدها و ناامیدیها و ستمهایی که دیده است را به گوشمان میرساند، قصهای که از خیابانهای آفریقا به عمیقترین لایههای روح آدمی مینشیند.
آنچه قلم چارلز دیکنز را از دیگران متمایز میکند، سبک منحصربهفرد اوست که ترکیبی استادانه از واقعگرایی اجتماعی، طنز گزنده، هجو، شخصیتپردازی زنده و زبان توصیفی غنی است.
دیکنز را نباید فقط نویسنده فقر و کودکان دانست. او متفکری ادبی است که به مسأله انسان در جهان مدرن میاندیشد؛ انسانی که میان ساختارهای اقتصادی، نهادهای رسمی و امیال شخصی گرفتار است.
حمید پارسانیا در حدیث پیمانه به تبارشناسی و آرایش نیروهای اجتماعی و سیاسی مؤثر در انقلاب اسلامی میپردازد.
رسول جعفریان در جریانها و سازمانهای مذهبی ـ سیاسی ایران به بررسی چرایی چیرگی نیروهای مذهبی در انقلاب پرداخته است
کتاب «همزیایی» با زیرعنوان «در جستوجوی تعادل میان انسان و ابزار» اثر ایوان ایلیچ نویسنده اتریشی با ترجمه سروش حبیبی برای نخستین بار پس از ۴۷ سال منتشر شد.
آنتون چخوف در زمره نویسندگانی است که شعار نمیدهد و قصد ندارد ساختارها و نظم کهن را با بیانیههای آتشین به چالش بکشد. او قهرمانان اسطورهای نمیسازد، شر را مطلق نمیکند، وعده رستگاری نمیدهد، هیاهوهای احساس برپا نمیکند و تقابلهای اخلاقی سادهسازی شده را به عقب میراند تا به درون زندگیهای معمولی چشماندازی بگشاید.
یکی از بنیادیترین ویژگیهای جهان چخوف، حذف قهرمان به معنای کلاسیک آن است. شخصیتهای او نه در پی تغییر جهاناند، نه توان انجام آن را دارند. پزشکهای خسته، معلمهای دلزده، کارمندهای ملالزده، مردها و زنهایی که رویاهایشان به تعویق افتاده یا به فراموشی سپرده شده، مرکز ثقل روایتهای او هستند.
«دوشنبههای گلف» تنها گوشهای از مجاهدتهای شهدای اطلاعاتعملیات، بویژه شهید والامقام حسن باقری را روایت میکند؛ مجاهدتهایی که گرهگشای ذهن فرماندهان در سالهای سخت دفاع مقدس بود.
«مرده باد سقراط» کتابی است با متنی ساده و روان، توصیفات و تمثیلهای بسیار که بیشتر حول محور تفکرات شخصیت اول داستان یعنی «سقراط» میچرخد و به پیش میرود. پدرش جایی شنیده بود سقراط نامی، جام زهری را مردانه سر کشید، برای همین از آن خوشش آمد و چنین شد که این نام را روی او گذاشتند.
«شفانامه» از آن دست کتابهایی است که با وصف جزئیاتی بجا اما به دور از کسالت، خواننده را صفحه به صفحه و حتی کلمه به کلمه با خود همراه میکند تا در فضای رازآلود و ماجراجویانه پیش برود، در واقعیت و خیال پرسه بزند تا به حقیقتی دست یابد که شاید روزنه امیدی باشد برای ادامه زیستن.
حسین پاینده، نویسنده، منتقد ادبی، منتقد فیلم و استاد نظریه و نقد ادبی دانشگاه علامه طباطبایی و مسئول پروژه «مجموعه نظریه و نقد ادبی» است. از او در کتاب «باغ در باغ» هوشنگ گلشیری در زمره منتقدانی یاد شده که به پیشبرد نقد ادبی در ایران یاری رساندهاند
ژان تولی كه به نویسندهای خیالپرداز، ملایم، خجالتی و جذاب شهرت دارد، درست در روز تولد ویكتور هوگو؛ ۲۶ فوریه ۱۹۵۳، در سن لو، مانش متولد شد. این رماننویس فرانسوی پیش از نویسندگی، در زمینههای مختلفی از جمله كمیك، تلویزیون و سینما فعالیت داشت.
نوولا «قانون جاذبه» که بهتازگی با کوشش زهرا قدیمی ترجمه و به مجموعه کتابهای بابلِ نشر چشمه افزوده شده است مخاطبان را به اعماق بخش تاریک ذهن انسانها در شرایطی خاص میبرد و در تضادی عجیب دوباره انسانیت، اعتقادات و عدالت را احیاء میکند.
کامو در این مجموعه، بهجای آنکه پاسخ بدهد، وضعیت را آشکار میکند؛ وضعیتی که بنیان آن بر تجربه پوچی، تنهایی متافیزیکی و شکست ارتباطات انسانی استوار است.
عنوان کتاب، خود کلیدی است برای ورود به جهان داستانها. «برهوت و ملکوت»، در نگاه کامو به معنای دو مکان جغرافیایی نیست، بلکه دو وضعیت وجودی انسان است.
کتاب «در پس آینه» تصویری صادقانه، بیریا و درونی از دولتآبادی پیش روی خواننده قرار میدهد، نویسندهای که زندگی و هنر را جداییناپذیر میبیند؛ همچون آینهای که در پس آن، حقیقت زیستن و نوشتن نهفته است.
این کتاب متشکل از مجموعه اتفاقات و گفتوگوهایی خواندنی است که بخشی از آنها حول وضعیت زنان و مشکلات اجتماعی شکل گرفتهاند.
«از بوی گل آهستهتر» چهارمین مجلد از مجموعه «حماسه سجادیه» است که به زندگی و سیره امام سجاد میپردازد. این مجموعه که در قالب رمان به نگارش درآمده، میکوشد در کنار روایت تاریخ زندگانی علیابن الحسین(ع)، با زبانی ساده و روان حقایقی را پیش روی مخاطب قرار دهد که درک و پذیرش آنها جز با اقامه ادله محکم و ارائه مستندات تاریخی متقن ممکن نیست.