۱۹ مدال طلای کاروان ورزشی ایران در بازی‌های آسیایی ناگویا، حدود ۱۰ تا ۱۵ درصد بیشتر از پیش‌بینی اولیه مدال‌های طلا بود. در جلسات کارشناسی پیش از بازی‌ها، تأکید اصلی بر کسب مدال طلا بود تا رتبه ایران در جدول رده‌بندی مدالی پایین‌تر از هانگژو قرار نگیرد. به همین دلیل، کسب ۲۵ مدال طلا به‌عنوان هدف تعیین شده بود.
دوومیدانی در بازی‌های آسیایی ناگویا عملکرد خوبی از خود به نمایش گذاشت، اما باید پذیرفت که در بخش استعدادیابی، آموزش و پرورش ورزشکاران عملکرد مطلوبی نداشته‌ایم و مسئولان توجه چندانی به ظرفیت مدال‌آوری این رشته پرطرفدار المپیکی ندارند.
زهرا زارعی، دوومیدانی را دیر شروع کرد، اما خیلی زود توانست نامش را در میان مدال‌آوران ورزش ایران ثبت کند. دختر منوجانی که روزگاری به دلیل نبود امکانات در شهرش از تمرین در پیست استاندارد محروم بود،
تیم دو و میدانی ایران در بازی‌های آسیایی ناگویا، پس از دوره‌ای کم‌ثمر در هانگژو، بار دیگر نشان داد که از توانمندی لازم برای درخشش و کسب مدال در ماده‌های مختلف برخوردار است. اما تبدیل ظرفیت‌های موجود به موفقیت‌های پایدار در رقابت‌های آسیایی و جهانی، به استراتژی مشخص، برنامه‌ریزی استاندارد و فراهم کردن شرایط مناسب برای ورزشکاران نیاز دارد؛ الزاماتی که تحقق آنها می‌تواند مسیر پیشرفت این رشته را هموارتر کند.
عملکرد تیم ملی دوومیدانی ایران در بازی‌های آسیایی ناگویا ۲۰۲۶ با کسب چهار مدال شامل یک طلا، دو نقره و یک برنز به پایان رسید؛ نتیجه‌ای که در مقایسه با دو دوره قبلی بازی‌ها، از بهبود مدال‌آوری این رشته حکایت دارد. کاروان دوومیدانی ایران با ۱۱ ورزشکار در این رقابت‌ها حضور یافت و علاوه بر افزایش مجموع مدال‌ها، موفق شد در بخش زنان نیز به دستاوردی تاریخی برسد.
مدال‌آوری بانوان برای اولین‌بار و کسب دو مدال طلا از سوی چهار وزنه‌بردار مرد در بازی‌های آسیایی ناگویا، اتفاق بزرگی بود که ملی‌پوشان کشورمان رقم زدند.
سرمایه‌گذاری فدراسیون وزنه‌برداری روی جوانان و عملکردی که آنها در بازی‌های آسیایی ناگویا از خود نشان دادند، مشخص می‌کند که موتور وزنه‌برداری تازه روشن شده است و شک نداشته باشید که آینده بسیار خوبی در انتظار این رشته خواهد بود.
سه مدال در ناگویا، یک مدال در هانگژو و چهار مدال در جاکارتا؛ این آمار، مسیر پرنوسان وزنه‌برداری ایران را در سه دوره اخیر بازی‌های آسیایی نشان می‌دهد.
بازی‌های آسیایی ناگویا فرصتی مهم برای ارزیابی وضعیت وزنه‌برداری ایران و ترسیم چشم‌انداز آینده این رشته بود؛ رشته‌ای که سال‌ها یکی از امیدهای اصلی کاروان ایران برای کسب مدال در المپیک به شمار می‌رود. کسب دو مدال طلا توسط مردان و دو مدال برنز توسط مهسا بهشتی و ریحانه کریمی در بخش زنان، نشان داد وزنه‌برداری ایران همچنان از ظرفیت رقابت در سطح بالای آسیا برخوردار است. اما همچنان پرسش اصلی این است که چگونه می‌توان این دستاوردها را به موفقیت‌های پایدار در رقابت‌های جهانی و المپیک تبدیل کرد؟
نام آرمان خدایی در تاریخ ورزش ایران با یک دستاورد بی‌نظیر و طلسم‌شکن گره خورد؛ کسب مدال نقره خرک حلقه در بازی‌های آسیایی ۲۰۲۶ ناگویا که اولین مدال تاریخ ژیمناستیک ایران در این وسیله در ادوار بازی‌های آسیایی محسوب می‌شود.
کارنامه ژیمناستیک ایران در سه دوره اخیر بازی‌های آسیایی، از جاکارتا ۲۰۱۸ تا هانگژو ۲۰۲۲ و ناگویا ۲۰۲۶، روندی رو به رشد را نشان می‌دهد؛ روندی که از حضور بدون مدال در جاکارتا آغاز شد، در هانگژو با کسب یک مدال نقره ادامه یافت و در ناگویا به دو مدال نقره رسید.
ژیمناستیک ایران در بازی‌های آسیایی ۲۰۲۶ ناگویا با کسب دو مدال نقره، یکی از درخشان‌ترین دوره‌های خود را پشت سر گذاشت؛ موفقیتی که به گفته هادی خناری‌نژاد، کاپیتان پیشین تیم ملی، حاصل رقابت نزدیک ملی‌پوشان با قهرمانان جهان و المپیک و نشانه‌ای روشن از پیشرفت این رشته در ایران است.
ژیمناستیک ایران در ناگویا فقط برای کسب مدال به میدان نرفت؛ این رشته در بازی‌های آسیایی، تصویری از آینده خود را نیز به نمایش گذاشت. آینده‌ای که در آن یک چهره باتجربه مانند مهدی الفتی همچنان روی سکوی افتخار می‌ایستد، یک ژیمناست جوان مانند آرمان خدایی خود را به عنوان استعدادی تازه مطرح می‌کند و هنگامه هادیانی برای اولین بار راهی میدان آسیایی می‌شود تا نشان دهد دختران ایرانی نیز می‌توانند در این رشته جایگاه شایسته‌ای پیدا کنند.
عملکرد شمشیربازی ایران در بازی‌های آسیایی ۲۰۲۶ ناگویا، انتقادهای زیادی را به دنبال داشته است. عبدالرضا میرشفیعی، مدیر پیشین تیم‌های ملی شمشیربازی، معتقد است نتایج سابر در این رقابت‌ها ضعیف و نگران‌کننده بوده و حتی مدال برنزعلی پاکدامن را نیز نمی‌توان حاصل عملکرد فدراسیون دانست.
داستان امروز شمشیربازی ایران را نمی‌توان تنها با یک نتیجه یا یک مسابقه آنالیز کرد. آنچه در دو سال اخیر دیده شده، بیشتر نشانه کاهش ثبات، ضعف در برنامه‌ریزی و نبود یک استراتژی مشخص است.
شمشیربازی سابر ایران در بازی‌های آسیایی ۲۰۲۶ ناگویا، نتیجه‌ای دور از انتظار و ناامیدکننده به دست آورد. سابر که سال‌ها شناسنامه شمشیربازی ایران محسوب می‌شد و حضور ملی‌پوشانش لرزه بر اندام بسیاری از رقبای آسیایی می‌انداخت، امروز به جایگاه نگران‌کننده‌ای رسیده است؛ به‌گونه‌ای که رقبای آسیایی دیگر از رویارویی با ایران نگرانی ندارند و حتی ممکن است قرعه ایران را فرصتی مناسب برای صعود بدانند.
سابر ایران که روزگاری در جمع مدعیان جهان قرار داشت، در بازی‌های آسیایی ناگویا نتوانست انتظارات را برآورده کند. تنها مدال برنز علی پاکدامن، شمشیرباز باتجربه ایران، مانع از ثبت یک ناکامی کامل برای این اسلحه شد؛ نتیجه‌ای که بار دیگر ضرورت بازنگری در برنامه فنی، جوانگرایی و شیوه مدیریت سابر ایران را مطرح می‌کند.
کاراته ایران در بازی‌های آسیایی ناگویا ۲۰۲۶، پس از یک دوره افت در هانگژو، بار دیگر به صدر جدول مدالی این رشته بازگشت و یکی از موفق‌ترین کارنامه‌های خود در سال‌های اخیر را به ثبت رساند. ایران در جاکارتا ۲۰۱۸ با کسب ۲ مدال طلا، ۳ نقره و ۳ برنز و در مجموع ۸ مدال، بهترین عملکرد خود از نظر تعداد مدال در یک دوره بازی‌های آسیایی را رقم زده بود.
کاتای تیمی زنان ایران در بازی‌های آسیایی با ثبت اولین حضور خود در این رقابت‌ها، اتفاقی مهم برای کاراته زنان رقم زد. کسب مدال نقره در ژاپن، مهد کاراته جهان، نشان داد دختران ایران توانایی رقابت در بالاترین سطح قاره آسیا را دارند و می‌توانند برای رسیدن به سکوهای جهانی نیز امیدوار باشند.
کاراته ایران در بازی‌های آسیایی ناگویا با هدایت سجاد گنج‌زاده، اولین تجربه او در قامت سرمربی تیم ملی مردان در این رویداد، حضوری موفق داشت. دو مدال طلای برادران نعمتی و مدال نقره علی‌اصغر آسیابری، حاصل عملکرد کاراته‌کاهای ایران در این مسابقات بود؛ نتیجه‌ای که برای کاروان ایران اهمیت ویژه‌ای داشت و دو طلای ارزشمند آن، آغازگر مدال‌آوری طلای ایران در جدول بازی‌های آسیایی ناگویا شد.