در تاریخ فرهنگ و هنر هر سرزمینی، برخی صداها فراتر از یک ابزار ارتباطی، به «خاطرهسازان جمعی» و «شناسنامه فرهنگی» یک ملت تبدیل میشوند. بهروز رضوی، بیشک یکی از همان چهرههای یگانه و تکرارناشدنی است که فقدانش، نهتنها سکوت یک حنجره، بلکه خاموشی بخشی از تاریخ شفاهی و معرفتی ماست. اما آنچه رضوی را از دیگران متمایز میکرد و او را در قله گویندگی ایران مینشاند، تنها طنین خوش صدایش نبود؛ بلکه «شخصیت چندوجهی» و دانش عمیقی بود که در پس هر کلام او موج میزد.
در تاریخ رسانه ایران، چهرههایی وجود دارند که شهرتشان نه از تصویر، بلکه از صدا آغاز میشود؛ صداهایی که فراتر از یک ابزار ارتباطی، به بخشی از حافظه جمعی یک ملت تبدیل میشوند. بهروز رضوی بیتردید یکی از همین چهرهها بود؛ گوینده، صداپیشه، مجری و هنرمندی که بیش از پنج دهه حضور مستمر در عرصه رسانه، نام خود را در کنار ماندگارترین صداهای تاریخ معاصر ایران ثبت کرد.
بهروز رضوی ـ صدای ماندگار کشورمان ـ در سن ۷۹ سالگی درگذشت.
«چله ایرانی»؛ ادای احترام رادیو فرهنگ به پیشکسوتان صدا در شب خاطرهها/ بهروز رضوی و امیر نوری تجلیل شدند
ایرج راد در گرامیداشت بهروز رضوی عنوان کرد که این هنرمند میتواند از صدایش در کارهای پولساز استفاده کند اما دغدغه فرهنگی دارد.
بهروز رضوی در یک روز زمستانی بهرغم فشردگی کار و خستگی، دعوتمان را اجابت کرد و ضمن حضور در جمع ایسناییها، از فعالیت این روزهایش در برنامه «کتاب شب» گفت. رضوی همچنین برای لحظاتی به مرور خاطرات گذشته پرداخت و از عشق اول و دوم خود یعنی «ادبیات» و «رادیو» برایمان حرف زد.