اگر شفیعی کدکنی را فقط به عنوان شاعر بخوانیم، بخشی مهم از جایگاه او در ادبیات معاصر ایران را نادیده گرفته‌ایم؛ و اگر او را فقط در مقام پژوهشگر، مصحح و استاد دانشگاه بشناسیم شاید از فهم سرچشمه‌ای که به بسیاری از پژوهش‌های او جان بخشیده است، باز بمانیم. اهمیت شفیعی کدکنی دقیقاً در همین همنشینی کم‌نظیر شعر و تحقیق است؛ در اینکه شاعر و محقق در آثار او نه دو شخصیت جدا، بلکه دو شیوه متفاوت برای مواجهه با زبان و ادبیات‌اند.
عبدالجبار کاکایی فراتر از یک شاعر معاصر، در جست‌وجوی کشف و بیان حقیقت است؛ حقیقتی که در غزل‌های آشنای او برای مخاطبان جاری است. کاکایی در قلم نوشتاری خود، میان نثر و شعر، پیوندی ناگسستنی برقرار کرده است. او نثر را نه به‌عنوان یک ابزار ساده برای بیان گفتار روزمره، بلکه مسیری دیگر برای بیان شعرگونه کلمات می‌بیند. نثر او از خلوص و موسیقی کلامی بهره می‌برد که یادآور همان ایجاز و لطافت غزل‌های اوست. در واقع، او روح شعر را در کالبد نثر می‌دمد، به‌گونه‌ای که وقتی مخاطب نثر او را می‌خواند، گویی یک شعر نو خوانده است.
جواد مجابی شاعر، نویسنده، منتقد ادبی و هنرهای تجسمی، نقاش، طنزپرداز و روزنامه‌نگار ایرانی شنبه ۱۴ شهریور پس از یک دوره بیماری درگذشت.
خورشید فقیه - شاعر، نویسنده و روزنامه‌نگار بوشهری - در ۸۰ سالگی درگذشت.
در تاریخ فرهنگ و هنر هر سرزمینی، برخی صداها فراتر از یک ابزار ارتباطی، به «خاطره‌سازان جمعی» و «شناسنامه فرهنگی» یک ملت تبدیل می‌شوند. بهروز رضوی، بی‌شک یکی از همان چهره‌های یگانه و تکرارناشدنی است که فقدانش، نه‌تنها سکوت یک حنجره، بلکه خاموشی بخشی از تاریخ شفاهی و معرفتی ماست. اما آنچه رضوی را از دیگران متمایز می‌کرد و او را در قله گویندگی ایران می‌نشاند، تنها طنین خوش صدایش نبود؛ بلکه «شخصیت چندوجهی» و دانش عمیقی بود که در پس هر کلام او موج می‌زد.
فراخوان نخستین جشنواره بین المللی «نیما یوشیج» با رویکرد مطالعات فرهنگی، اجتماعی، هنری و ادبی آثار این شاعر معاصر امروز یکشنبه پنجم بهمن ماه از سوی روابط عمومی دانشگاه مازندران منتشر شد.