شبهای زمستان برای کسانی که سرپناهی ندارند، سیاه و سرد و طولانی است. زمین همیشه سرد، سردتر میشود. بیرون ماندهها سریع خودشان را به جا و مکانی گرم میرسانند و چراغهای خانههایشان را روشن میکنند. اما برای بعضی از افراد، خیابان تنها جایی است که میتوانند بروند، نه خانهای منتظر آنان است و نه اجاق و چراغی روشن. اینجاست که حضور گرمخانهها میتواند قوت قلبی برای بیرونماندهها باشد که هر ثانیه شب زمستان برایشان مثل سالی میگذرد.