سینمای ایران در سالهای اخیر، گاه در پیچوخم تکرار و بنبستهای روایی گرفتار آمده است. اما گاهی تابلوهایی در راه ظاهر میشوند که مسیرهای تازهای را پیش چشم میگشایند. فیلمهای «پروانه»، «اسکورت» و «نیمشب» را میتوان سه نشانه مهم از چنین حرکتهای جسورانهای دانست.