دانشگاه، حساسترین نبض تپنده جامعه است؛ نهادی که در بزنگاههای تاریخی، رخدادها را به «راهبرد» و «راهکار» بدل میکند. در روزهایی که کشور تجربه دو جنگ تحمیلی را داشته است، بازخوانی نقش دانشگاه در دوران جنگ و پساجنگ بیش از هر زمان دیگری ضروری به نظر میرسد؛ چرا که دانشگاه تنها بازتابدهنده بحرانها نیست، بلکه «نهاد افقگشایی» است که باید مستقل از هیاهوها، مسیر ساختن آینده را ترسیم کند.
رسول جعفریان در جریانها و سازمانهای مذهبی ـ سیاسی ایران به بررسی چرایی چیرگی نیروهای مذهبی در انقلاب پرداخته است