تصویب قطعنامه مستقل یونسکو درباره منشور کوروش، فرصتی برای بازاندیشی در نسبت ما با میراث تمدنی ایران است. مهم‌ترین نکته در این بازاندیشی، ضرورت عبور از نگاه صرفاً ملی‌گرایانه و حرکت به سوی نگاهی جهانی است؛ نگاهی که میراث تمدنی ایران را، در عین برخاستن از تاریخ و فرهنگ این سرزمین، متعلق به تمام بشریت می‌داند.
پروفسور ارفعی در سال ۱۳۵۴ به ایران بازگشت؛ با هدفی مشخص، راه‌اندازی آموزش آکادمیک زبان‌های باستانی و تربیت نسل بعدی. اما این هدف هیچ‌گاه به‌طور کامل محقق نشد.
عبدالمجید ارفعی، پژوهشگر برجسته ایرانی در حوزه زبان‌های باستانی، بویژه ایلامی و اکدی بود. او در سال ۱۳۱۸ خورشیدی (۱۹۳۹ میلادی) در بندرعباس، استان هرمزگان، ایران زاده شد.