سالهاست که واژه «امنیت انرژی» در ادبیات سیاستگذاری کشور تکرار میشود، اما کمتر دورهای مانند یک سال گذشته، این مفهوم را از دل نظریه به دلِ میدان کشاند. کشوری که همزمان با دو جبهه نظامی درگیر بود، ناچار بود ثابت کند چراغ خانهها، چرخ کارخانهها و باک خودروهای مردم، حتی در سختترین روزها، خاموش و خالی نمیماند. این آزمونی نبود که بتوان با شعار از آن عبور کرد؛ آزمونی بود که پاسخش را باید در ذخایر استراتژیک، در سرعت تصمیمگیری، و در توان مدیریت بحران جستوجو کرد.
در روزهایی که تنگه هرمز به یک «باجه عوارضگیری» با قوانین تهران تبدیل شده و ناوهای جنگی آمریکا به عکاسان افتخاری خلیج فارس بدل گشتهاند، بیتردید ایران برگ برندهای مهم در اختیار دارد.