«فلسفه سیاسی» در سنت اسلامی، همواره یکی از ارکان بنیادین اندیشهورزی درباره نسبت «دین»، «قدرت» و «جامعه» بوده است؛ با این حال، این سنت در طول تاریخ خود با کاستیهایی مواجه بوده که مانع از تحقق کامل ظرفیتهای آن در عرصه حیات اجتماعی و سیاسی شده است. ایده محوری این مقاله، واکاوی همین کاستیها از منظر رهبر شهید آیتالله خامنهای است.
در میان انبوه نوشتهها و گفتارهایی که از رهبر شهید انقلاب، آیتالله سیدعلی خامنهای، به عنوان چهرهای اثرگذار در دوران معاصر برجای مانده، «من و کتاب» به سراغ وجه فرهنگی و معرفتی ایشان میرود؛ نسبت رهبر فقید کشورمان با خواندن، نوشتن و اندیشیدن.