جنگ، صرفاً رویدادی نظامی نیست؛ لحظهای است که در آن، لایههای پنهان جامعه آشکار و نسبت افراد با «دیگری» و با «خود جمعی» بازتعریف میشود. در چنین بزنگاههایی، جامعه نه فقط در میدان نبرد، بلکه در عرصه معنا و روایت نیز درگیر میشود: اینکه «ما» کیستیم، چه چیزی ما را به هم پیوند میدهد و چگونه میتوان از دل تهدید، امکانی برای بازسازی همبستگی اجتماعی بیرون کشید.