در تاریخ ایران، کمتر چهرهای را میتوان یافت که همزمان در میدان جنگ، عرصه دیپلماسی، اقتصاد و فرهنگ چنین هماهنگ و مؤثر ظاهر شده باشد؛ «امامقلیخان» نهفقط یک سردار صفوی، بلکه معمار نوعی حکمرانی هوشمند بود که از سواحل هرمز تا قلب شیراز، نقشهای نو برای قدرت ایران ترسیم کرد. این یادداشت، روایتی است از مردی که با شکست انحصار پرتغالیها در خلیج فارس، پیوند راهبردی «مرکز و دریا» را برقرار ساخت و نشان داد سیادت ملی، حاصل تلفیق شمشیر، تدبیر و خرد است.