در خراسان شمالی، استانی که دامپروری ستون اصلی معیشت هزاران خانوار را تشکیل میدهد، یک تناقض قابلتأمل شکل گرفته است؛ از یکسو سالانه صدها هزار رأس دام زنده از استان خارج میشود و از سوی دیگر، قیمت گوشت قرمز در بازار داخلی همچنان بالاست. این وضعیت زمانی معنا پیدا میکند که به ساختار تولید در استان نگاه شود؛ جایی که دام در خود استان پرورش مییابد، اما پیش از آنکه به مرحله کشتار و فرآوری برسد و ارزش افزودهای برای تولیدکننده ایجاد کند، به شکل خام از آنجا خارج و در همان مرحله نخست زنجیره، از چرخه اقتصادی جدا میشود.