درباره نقش حمایتگر رهبر شهید در حوزه ادبیات دفاع مقدس و آثار مرتبط با حوزه‌های مختلف جنگ تحمیلی به موارد و مصادیق بسیاری می‌توان اشاره کرد؛ به گمانم این نگاه تشویقی و توصیه‌های مکرر ایشان، نشأت‌گرفته از تسلطی است که به حوزه کتاب داشتند.
کتاب «بیگانه با ترس» با عنوان فرعی «هشت گفت‌وگو درباره خلبان محمود اسکندری» است.
کتاب «پروازهای بی‌بازگشت»، روایتی است از تلاطم‌های زندگی پرفراز و نشیب سید محسن خوشدل، مردی که نامش در تاریخچه لشکر ۲۷ محمدرسول‌الله(ص) با موشک «مالیوتکا» گره خورده است.
«بیگانه با ترس» یک تاریخ شفاهی از جنگ هوایی ایران و عراق و بررسی زندگی شخصیتی تأثیرگذار در نیروی هوایی، نبوغ تاکتیکی و مأموریت‌های استراتژیک، مرحوم سرهنگ خلبان محمود اسکندری، یکی از برجسته‌ترین خلبانان شکاری - بمب‌افکن فانتوم F۴ در تاریخ هوانوردی نظامی جهان است. این کتاب به قلم صادق وفایی و توسط انتشارات روزنامه ایران در پاییز ۱۴۰۲ منتشر شد.
در دوران دفاع مقدس ادبیات به گونه‌ای شکل گرفته بود که هم روحیه مردم تضعیف نشود و دل‌ها خالی نگردد و هم نوعی فعالیت مستمر در بطن جامعه جریان داشته باشد.
روایتی متفاوت از جنگ و دفاع مقدس می‌تواند در میان سایر آثار ادبی این حوزه، مثل یک نخل بلندقامت در دل صحرا، قد علم کند و خودی نشان دهد. رمان «نخل‌های بی‌سر» از این جهت در میان آثار ادبیات پایداری برجسته می‌شود که به گفته فریدون عموزاده خلیلی، بازتابی از شخصیت خود نویسنده کتاب، قاسمعلی فراست، است.
بانک ملی ایران | @bankmelli۱۳۰۷
سوم خرداد، در تقویم حیات انقلاب اسلامی، تنها یک «روز» نیست؛ بلکه نقطه عطفی در تاریخ معاصر ایران و نماد تاب‌آوری ملتی است که در بحبوحه سخت‌ترین کارزارها، معادلات قدرت جهانی را برهم زد. آزادسازی خرمشهر، تجلی‌گاه باوری بود که معمار کبیر انقلاب، حضرت امام خمینی(ره)، در کالبد ملت دمید؛ باوری عمیق که ثابت کرد «ما می‌توانیم»، نه شعاری برآمده از شور، که حقیقتی برخاسته از ایمان راسخ و وحدت کلمه است.
امروز، در تلاقی با سالروز آزادسازی خرمشهر، نام شهید سیدمحمدعلی جهان‌آرا بیش از هر زمان دیگری در متن تاریخ این شهر طنین‌انداز می‌شود. کتاب «جهان‌آرا» به قلم علی اکبری مزدآبادی، روایتی مستند از نقش کلیدی این فرمانده در دفاع و استمرار عملیات‌های منتهی به آزادسازی خرمشهر ارائه می‌دهد.
چیزی که دشمنان و آمریکاییها را به تنگ میآورد، این است که ما در فکر کردن به بنبست نمیرسیم و این باعث می‌شود در عمل نیز به بنبست نرسیم.