عملکرد تیم ملی دوومیدانی ایران در بازی‌های آسیایی ناگویا ۲۰۲۶ با کسب چهار مدال شامل یک طلا، دو نقره و یک برنز به پایان رسید؛ نتیجه‌ای که در مقایسه با دو دوره قبلی بازی‌ها، از بهبود مدال‌آوری این رشته حکایت دارد. کاروان دوومیدانی ایران با ۱۱ ورزشکار در این رقابت‌ها حضور یافت و علاوه بر افزایش مجموع مدال‌ها، موفق شد در بخش زنان نیز به دستاوردی تاریخی برسد.
مدال‌آوری بانوان برای اولین‌بار و کسب دو مدال طلا از سوی چهار وزنه‌بردار مرد در بازی‌های آسیایی ناگویا، اتفاق بزرگی بود که ملی‌پوشان کشورمان رقم زدند.
سرمایه‌گذاری فدراسیون وزنه‌برداری روی جوانان و عملکردی که آنها در بازی‌های آسیایی ناگویا از خود نشان دادند، مشخص می‌کند که موتور وزنه‌برداری تازه روشن شده است و شک نداشته باشید که آینده بسیار خوبی در انتظار این رشته خواهد بود.
مهسا بهشتی، وزنه‌بردار ۱۷ساله ایران، در رقابت با حریفانی باتجربه و بزرگ‌تر از خود، موفق شد مدال برنز دسته وزنی ۸۶ کیلوگرم بازی‌های آسیایی ناگویا را کسب کند. او این مدال را حاصل تلاش‌هایش و اعتماد کادر فنی می‌داند؛ مدالی که برای این ورزشکار جوان، آغاز مسیری دشوارتر برای رسیدن به سکوهای جهانی و المپیک است.
دو مدال برنز ریحانه کریمی و مهسا بهشتی در بازی‌های آسیایی ناگویا، یک اتفاق تاریخی برای این رشته المپیکی بود؛ موفقیتی که حاصل سال‌ها تلاش و عبور از محدودیت‌هاست. الهام حسینی، سرمربی تیم ملی وزنه‌برداری زنان ایران و از اولین مدال‌آوران این رشته، حالا هدفی فراتر از سکوهای آسیایی را دنبال می‌کند؛ کسب سهمیه و مدال المپیک لس‌آنجلس.
ریحانه کریمی با کسب مدال برنز بازی‌های آسیایی ناگویا، نه‌تنها نام خود را در تاریخ ورزش ایران ثبت کرد، بلکه نشان داد اراده و جسارت می‌تواند فاصله میان امکانات محدود و قهرمانی را از میان بردارد.
بازی‌های آسیایی ناگویا فرصتی مهم برای ارزیابی وضعیت وزنه‌برداری ایران و ترسیم چشم‌انداز آینده این رشته بود؛ رشته‌ای که سال‌ها یکی از امیدهای اصلی کاروان ایران برای کسب مدال در المپیک به شمار می‌رود. کسب دو مدال طلا توسط مردان و دو مدال برنز توسط مهسا بهشتی و ریحانه کریمی در بخش زنان، نشان داد وزنه‌برداری ایران همچنان از ظرفیت رقابت در سطح بالای آسیا برخوردار است. اما همچنان پرسش اصلی این است که چگونه می‌توان این دستاوردها را به موفقیت‌های پایدار در رقابت‌های جهانی و المپیک تبدیل کرد؟
نام آرمان خدایی در تاریخ ورزش ایران با یک دستاورد بی‌نظیر و طلسم‌شکن گره خورد؛ کسب مدال نقره خرک حلقه در بازی‌های آسیایی ۲۰۲۶ ناگویا که اولین مدال تاریخ ژیمناستیک ایران در این وسیله در ادوار بازی‌های آسیایی محسوب می‌شود.
کارنامه ژیمناستیک ایران در سه دوره اخیر بازی‌های آسیایی، از جاکارتا ۲۰۱۸ تا هانگژو ۲۰۲۲ و ناگویا ۲۰۲۶، روندی رو به رشد را نشان می‌دهد؛ روندی که از حضور بدون مدال در جاکارتا آغاز شد، در هانگژو با کسب یک مدال نقره ادامه یافت و در ناگویا به دو مدال نقره رسید.
ژیمناستیک ایران در بازی‌های آسیایی ۲۰۲۶ ناگویا با کسب دو مدال نقره، یکی از درخشان‌ترین دوره‌های خود را پشت سر گذاشت؛ موفقیتی که به گفته هادی خناری‌نژاد، کاپیتان پیشین تیم ملی، حاصل رقابت نزدیک ملی‌پوشان با قهرمانان جهان و المپیک و نشانه‌ای روشن از پیشرفت این رشته در ایران است.
هنگامه هادیانی، یک دهه هشتادی تاریخ‌ساز است؛ دختری که در رشته‌ای پا به میدان گذاشت که آن را مادر همه ورزش‌ها می‌دانند. او در ناگویا روی تخته رفت و به اولین دختر ژیمناست ایرانی حاضر در بازی‌های آسیایی پس از انقلاب تبدیل شد؛ اتفاقی که حاصل ماه‌ها تمرین، زمین خوردن، آسیب دیدن و دوباره برخاستن برای رسیدن به رویایی بزرگ بود.
ژیمناستیک ایران در ناگویا فقط برای کسب مدال به میدان نرفت؛ این رشته در بازی‌های آسیایی، تصویری از آینده خود را نیز به نمایش گذاشت. آینده‌ای که در آن یک چهره باتجربه مانند مهدی الفتی همچنان روی سکوی افتخار می‌ایستد، یک ژیمناست جوان مانند آرمان خدایی خود را به عنوان استعدادی تازه مطرح می‌کند و هنگامه هادیانی برای اولین بار راهی میدان آسیایی می‌شود تا نشان دهد دختران ایرانی نیز می‌توانند در این رشته جایگاه شایسته‌ای پیدا کنند.
عملکرد شمشیربازی ایران در بازی‌های آسیایی ۲۰۲۶ ناگویا، انتقادهای زیادی را به دنبال داشته است. عبدالرضا میرشفیعی، مدیر پیشین تیم‌های ملی شمشیربازی، معتقد است نتایج سابر در این رقابت‌ها ضعیف و نگران‌کننده بوده و حتی مدال برنزعلی پاکدامن را نیز نمی‌توان حاصل عملکرد فدراسیون دانست.
داستان امروز شمشیربازی ایران را نمی‌توان تنها با یک نتیجه یا یک مسابقه آنالیز کرد. آنچه در دو سال اخیر دیده شده، بیشتر نشانه کاهش ثبات، ضعف در برنامه‌ریزی و نبود یک استراتژی مشخص است.
در سه دوره اخیر بازی‌های آسیایی، شمشیربازی ایران مسیری نوسانی را طی کرده است؛ مسیری که از دو مدال در جاکارتا و دو مدال در هانگژو به یک مدال در ناگویا رسیده و نشان می‌دهد سهم این رشته در کاروان ایران همچنان محدود است.
شمشیربازی ایران پس از رسیدن به سکوی المپیک، دو سال پر فراز و نشیب را پشت سر گذاشته است؛ بازی‌های آسیایی ناگویا می‌توانست فرصتی برای بازگشت این رشته باشد، اما حاصل کار تنها یک مدال برنز بود. نتیجه‌ای که نشان می‌دهد شمشیربازی ایران از دوران طلایی خود فاصله گرفته و حتی برای رقابت با برخی تیم‌های سطح پایین‌تر قاره نیز با دشواری روبه‌روست.
شمشیربازی سابر ایران در بازی‌های آسیایی ۲۰۲۶ ناگویا، نتیجه‌ای دور از انتظار و ناامیدکننده به دست آورد. سابر که سال‌ها شناسنامه شمشیربازی ایران محسوب می‌شد و حضور ملی‌پوشانش لرزه بر اندام بسیاری از رقبای آسیایی می‌انداخت، امروز به جایگاه نگران‌کننده‌ای رسیده است؛ به‌گونه‌ای که رقبای آسیایی دیگر از رویارویی با ایران نگرانی ندارند و حتی ممکن است قرعه ایران را فرصتی مناسب برای صعود بدانند.
شمشیربازی ایران در بیستمین دوره بازی‌های آسیایی ناگویا با کسب یک مدال برنز به کار خود پایان داد؛ نتیجه‌ای که ارزش تلاش علی پاکدامن و دیگر اعضای تیم ملی را زیر سؤال نمی‌برد، اما همزمان پرسش‌های مهمی درباره وضعیت امروز و آینده این رشته المپیکی ایجاد می‌کند که مهم‌ترین سؤال این است که چرا فاصله شمشیربازی ایران با قدرت‌های اصلی آسیا همچنان پابرجاست؟
کاراته ایران در بازی‌های آسیایی ناگویا ۲۰۲۶، پس از یک دوره افت در هانگژو، بار دیگر به صدر جدول مدالی این رشته بازگشت و یکی از موفق‌ترین کارنامه‌های خود در سال‌های اخیر را به ثبت رساند. ایران در جاکارتا ۲۰۱۸ با کسب ۲ مدال طلا، ۳ نقره و ۳ برنز و در مجموع ۸ مدال، بهترین عملکرد خود از نظر تعداد مدال در یک دوره بازی‌های آسیایی را رقم زده بود.
در ناگویا، نام نعمتی‌ها دو روز پیاپی در صدر افتخارات کاروان ایران قرار گرفت؛ ابتدا مرتضی و سپس محمود، با طلای کاراته. محمود نعمتی پس از عبور از رقیب عربستانی، از مسیر دشوار رسیدن به قهرمانی، نقش برادرش و حمایت خانواده گفت.