در روزگاری که بخش قابلتوجهی از کمدیهای صحنهای، یا به شوخیهای چندبارمصرف پناه میبرند یا درگیر کمدی اسلپاستیک تکراری شدهاند یا قصد دارند به واسطه وام گرفتن از وقایع روز خودشان، از مخاطب خنده بگیرند، مواجهه با نمایشی که جهان خودش را از اول با اعتمادبهنفس معرفی کند، اتفاق خوشایندی است. «یحتمل بهترین بازیگر نقش اول زن» از همان اولین دقایق اجرا خودش را ثابت میکند و نشان میدهد که قصد ندارد با ترفندهای آسان مخاطبش را بخنداند.