بازگشت علی فروتن، محمد مسلمی و حمید گلی، سه چهره شناخته‌شده «عموهای فیتیله‌ای»، پس از ۱۴ سال به یک فیلم سینمایی، اتفاقی است که ارزش آن فراتر از یک خبر تولیدی و انتخاب بازیگران قرار می‌گیرد. این سه هنرمند در فیلم «شوتینگا» به کارگردانی آرش معیریان و از تولیدات بنیاد سینمایی فارابی، بار دیگر در کنار یکدیگر قرار گرفته‌اند؛ اتفاقی که می‌تواند فرصتی برای بازخوانی وضعیت سینمای کودک و نسبت آن با مخاطب امروز باشد.
فیلم «زنده‌شور» ساخته کاظم دانشی، یکی از آثار اجتماعی و جنایی قابل توجه سینمای ایران در سال ۱۴۰۴ است؛ فیلمی که بار دیگر نشان می‌دهد دانشی علاقه ویژه‌ای برای ورود به جهان پرونده‌های قضایی، جرم، مجازات و تصمیم‌های اخلاقی انسان‌ها دارد. او پس از «علفزار» و تجربه فیلمنامه «بی‌بدن»، این بار به سراغ موقعیتی رفته که از نظر دراماتیک ظرفیت بسیار زیادی دارد: آخرین ساعات زندگی چند محکوم به اعدام و تلاش برای جلوگیری از اجرای حکم. فیلم در جشنواره فیلم فجر نیز با استقبال و دریافت چند جایزه همراه شد.
گفت‌وگوی ایسنا با علیرضا مهران درباره تجربه ایفای نقش رهبر شهید، صرفاً روایت یک بازیگر از حضور در دو پروژه تاریخی نبود، بلکه پنجره‌ای به یکی از دشوارترین گونه‌های بازیگری در سینما و تلویزیون ایران می‌گشاید، جایی که بازیگر باید شخصیتی زنده، شناخته شده و دارای جایگاهی ویژه در حافظه جمعی جامعه را بازآفرینی کند.