ادبیات فقط حول محور جهان بیرونی نمیچرخد، بلکه همچون آیینهای میماند که به پیچیدهترین و ناشناختهترین بخشهای درونی انسان، یعنی ذهن و روان او هم نفوذ میکند. اکثر داستانها با تکیه بر اتفاقات پشت سر هم و مشکلات بیرونی به پیش میروند، اما در میان آنها آثاری هستند که خواننده را با روایتی درونی و تأملبرانگیز به یک خلوت عمیق میکشانند و در سکوتی سرشار از ناگفتهها و اسرار درونی به حال خود رها میکنند.