فوتبال ایران در دو دهه اخیر به یکی از پرریسکترین حوزهها برای مدیران باشگاهها از منظر حقوقی و قراردادی در عرصه بینالمللی تبدیل شده است. با گذشت هر فصل، فهرست مربیان و بازیکنان خارجی که به دلیل فسخ یکطرفه قرارداد یا دریافت نکردن مطالبات خود راهی اتاق حل اختلاف فیفا یا دادگاه عالی ورزش (CAS) میشوند، طولانیتر از گذشته میشود. نتیجه این روند، صدور احکام مالی سنگینی است که در نهایت از منابع باشگاهها و گاه از بودجه عمومی ورزش کشور پرداخت میشود.