مرگ بعضی آدمها فقط خبر رفتن یک نفر نیست؛ خبر پایان بخشی از یک دوره است. با رفتن آنان، ناگهان درمییابیم انسانی که از میان ما رفته، تنها صاحب یک نام و یک کارنامه نبوده، بلکه بخشی از حافظه جمعی یک حرفه، یک نسل و یک دوره فرهنگی بوده است. مسعود امیرلویی از همین آدمها بود؛ کسی که حضورش را نمیتوان تنها در عنوان «عکاس» خلاصه کرد، زیرا ردپای زندگی حرفهای او در آموزش، مطبوعات، تربیت نسل جوان و گسترش نگاه عکاسانه نیز باقی مانده است.