۲۸ مرداد برای سینمای ایران فقط یک واقعه تاریخی نیست؛ یک «زخم تاریخی» است که هربار از زاویهای تازه سر باز میکند. شاید به همین دلیل، سینما در مواجهه با آن بیشتر از آنکه به بازسازی یک روز مشخص بپردازد، سراغ پیامدها، آدمها و فضای اجتماعی پیش و پس از کودتا رفته است. اگر تاریخ را حافظه یک ملت بدانیم، سینما یکی از مهمترین جاهایی است که این حافظه میتواند شکل تصویری پیدا کند؛ اما در مورد ۲۸ مرداد، این حافظه هنوز تکهتکه، گزینشی و گاه ایدئولوژیک است.
معاون امور حقوقی و بینالملل وزیر امور خارجه کودتای ۲۸ مرداد، را مداخله مستقیم آمریکا و انگلیس در اراده ملت ایران و حق تعیین سرنوشت آنها توصیف کرد و گفت: این تاریخ را نه میشود تطهیر کرد، نه فراموش. دخالت خارجی در سرنوشت یک ملت، نامش هرچه باشد، استعمار و تجاوز به حق حاکمیت مردم است.