برای بیماری که نسخه در دست از داروخانه‌ای به داروخانه دیگر می‌رود، کمبود دارو یک عدد در جدول‌های آماری نیست؛ یک جست‌وجوی فرسایشی برای پیدا کردن دارویی است که باید در دسترس باشد. امروز ممکن است دارویی در فهرست کمبودها باشد و فردا با رسیدن یک محموله، تولید یا تأمین منابع از این فهرست خارج شود.
دارویی که به دست بیماران می‌رسد محصول زنجیره‌ای از دانش تولید و ایستادگی است. مردم در جامعه از گران بودن داروها سخن می‌گویند، اما دست اندرکاران صنعت دارو در کشور معتقدند داروی ارزان ناموجود به مراتب از داروی گران خطرناک‌تر است. آنان از مردم می‌خواهند که پشت تولید بایستند تا بتوانند سه هدف قیمت واقعی تولید، پوشش واقعی از بیمه و امنیت واقعی در کشور را محقق کنند.
قبل از دو جنگ ۱۲ و ۴۰ روزه، احتمال بروز درگیری و تشدید تنش‌های منطقه‌ای همواره مورد توجه مسئولان حوزه سلامت قرار داشت؛ به همین دلیل ماه‌ها پیش از آغاز جنگ ۱۲ روزه و پس از رخدادهای تروریستی، برنامه‌ریزی‌های لازم در قالب پدافند غیرعامل با جدیت بیشتری دنبال شد.
جنگ‌های ۱۲ و ۴۰ روزه، زیرساخت‌های سلامت کشور را با یکی از کم‌سابقه‌ترین آزمون‌های خود مواجه کرد، اما نظام بهداشت و درمان، همزمان با تحمل خسارت حدود ۸ هزار میلیارد تومانی ناشی از حمله به بیش از ۲۰۰ مرکز بهداشتی، بیش از ۷۰ بیمارستان و حدود ۳۰۰ آمبولانس، روند ارائه خدمات حیاتی به مردم را متوقف نکرد.