با نگاهی به سیره بابرکت رسول اعظم(ص) در مدینه، مشخصاً از روزی که آیه «اذن للذین یقاتلون بانهم ظلموا» (حج/۳۹) نازل شد، تا روزی که در صلح حدیبیه آیه «انا فتحنا لک فتح مبینا» (فتح/۱) بر جان پاک محمد نشست، حوادثی در مدینه رخ داد که مقایسه آنها بسیار نکتهآموز است.
هر نسلی از مسلمانان با این پرسش روبهرو است که چگونه میتوانیم میراث پیامبر(ص) را حفظ کنیم؟ این پرسش پاسخهای درست متعددی دارد: تأسی به سیره عبادی ایشان، ایمان به وحی الهی، تلاوت قرآن و تکریم اهل بیت(ع). برای یافتن بهترین پاسخ به این پرسش، طرح پرسشی دیگر راهگشا خواهد بود: خودِ پیامبر(ص) چه چیزی را میراث خویش میدانست؟
زهی سرور که برای معرفی کتاب «تاریخ قرآن» استاد گرامی ابوعبدالله زنجانی مجالی یافتم؛ و این سرور مرا دلایلی است: اول، اینکه استاد زنجانی از اکابر علما و مجتهدان شیعه است و من که این مقدمه کوتاه را مینویسم از اهل سنت. تماشای تشدید اختلاف بین شیعه و سنی همواره مرا ملول میکند.