در نشست «هستی‌شناسی یاد و فراموشی» که به همت مجمع فلاسفه ایران و با مشارکت شهر فلسفه ایران برگزار شد، دکتر حکمت‌الله ملاصالحی، استاد دانشگاه تهران، بحران انسان معاصر را فراموش کردن نسبت خویش با حقیقت دانست. در روایت او، «یاد» نوعی دعوت به بازگشت به آن حقیقت و بازیافتن حضور است و «فراموشی» نام وضعیتی است که انسان را در سطح عادت‌ها، تعلقات و مشغله‌های روزمره متوقف می‌کند.
هویت، پاسخ به پرسش «من کیستم؟» است؛ اما در جهان امروز، پاسخ به این پرسش تنها با ارجاع به تعلقات خانوادگی، قومی، دینی یا ملی به دست نمی‌آید. گسترش ارتباطات و تنوع روایت‌هایی که انسان معاصر با آنها مواجه است، فرآیند هویت‌یابی را پیچیده‌تر کرده و افراد را به بازاندیشی درباره خود و جایگاهشان در جامعه واداشته است.
«دیستوپیا» فقط تصویر آینده‌ای هراسناک نیست؛ روایتی است از ترس انسان از قدرتی که می‌خواهد همه چیز را کنترل کند. ناصر فکوهی معتقد است مسیر این هراس را می‌توان ابتدا در توتالیتاریسم سیاسی، سپس در سلطه بر طبیعت و امروز در قدرت فزاینده فناوری و هوش مصنوعی دنبال کرد.