ثبتنام بیش از ۳۱ میلیون نفر در فراخوان اعلام آمادگی برای هرگونه کمک و فداکاری، فارغ از ارزیابی درباره جزئیات این فراخوان، نشاندهنده ظرفیت قابل توجهی برای مشارکت اجتماعی در شرایط بحرانی است؛ ظرفیتی که اگر بهدرستی سازماندهی شود، میتواند تنها به حوزه نظامی محدود نماند و در بخشهای مختلف مورد استفاده قرار گیرد.
دولتها همواره با انبوهی از مسائل اقتصادی، اجتماعی، زیستمحیطی، امنیتی و خدماتی روبهرو هستند، درعصر توسعه جامعه مدنی یک پرسش اساسی پیش روی حاکمیتها بوده است: آیا همه مسائل جامعه باید مستقیماً بر دوش دولت و دستگاههای رسمی قرار گیرد؟ از منظر تجربه بشری پاسخ بیش وکم روشن است: جامعهای که بتواند بخشی از مسئولیتهای عمومی خود را از طریق نهادهای اجتماعی، انجمنها، شوراها، اتحادیهها و شبکههای داوطلبانه سامان دهد، هم از ظرفیت بیشتری برای حل مسأله برخوردار است و هم در برابر بحرانها تابآوری بیشتری خواهد داشت.
وقتی از «جانفدایی» سخن گفته میشود، اولین تصویری که در ذهن شکل میگیرد، حضور در میدانهای نظامی و دفاع از مرزهای کشور است. درحالی که مفهوم جانفدایی را نمیتوان تنها به این عرصه محدود کرد. ایران برای حفظ و تقویت اقتدار خود، علاوه بر توان دفاعی، به مشارکت مردم در میدانهای اقتصادی، فرهنگی، اجتماعی و دیگر عرصههای ملی نیاز دارد.