علیرضا معتمدی که پیش‌تر با فیلم‌هایی چون «رضا» و «چرا گریه نمی‌کنی؟» تجربه‌های شخصی و اجتماعی خود را در سینما روایت کرده، این‌بار به تئاتر آمده تا سراغ یکی از کمتر روایت‌شده‌ترین قصه‌های شاهنامه برود. «پسران فریدون» برای او صرفاً بازخوانی یک داستان اسطوره‌ای نیست؛ تلاشی است برای مواجهه یک هنرمند معاصر با مفاهیمی چون قدرت، اخلاق، حسادت، برادرکشی، وطن و هویت. معتمدی می‌گوید شاهنامه برای او پیش از آن‌که کتاب حماسه باشد، «کتاب اخلاق» است و معتقد است قصه‌های کهن، اگر از فیلتر جهان امروز عبور کنند، می‌توانند بار دیگر با مخاطب معاصر ارتباط برقرار کنند.