
قاضی در حالی که با تلفن صحبت میکرد، با اشاره دست از زوج جوان خواست وارد شعبه شوند.

ساعت حدود نه ونیم صبح بود و راهروهای دادگاه خانواده مثل همیشه، پر از آدمهایی که هرکدام با دنیایی از ناگفتهها پشت در اتاقهای وکلای دادگستری و شعبههای دادگاه خانواده انتظار میکشیدند تا در این ایستگاه با کمک قانون مسیر زندگیشان را تغییر دهند. در گوشهای از راهرو مجتمع قضایی خانواده اما دختر جوانی فارغ از این همه هیاهو سرش در گوشی تلفن همراه و همه حواسش به محتویات صفحات مجازی بود. با اشاره دست صفحات را بالا و پایین میکرد و با دیدن فیلم و عکس و متنی گاهی لبخند میزد و گاهی شروع به نوشتن میکرد. چند قدم آنطرفتر، پسر جوانی با چهرهای پریشان ایستاده بود و به رفتار و حرکات او خیره مانده و گاه از روی حسرت سری تکان میداد.

صبح بارانی یک روز پاییزی راهی دادگاه خانواده شدم تا از میان پرونده زوجهایی که برای طلاق و جدایی به دادگاه آمده بودند سوژهای برای کار و تحقیق پیدا کنم. ساعت حدود ۸ و نیم بود و حیاط دادگاه خلوت، اما به محض ورود به ساختمان مجتمع نزدیک آسانسور صدای بگومگوی یک زوج جوان توجه مرا جلب کرد، از حرفهایشان فهمیدم دعوا بر سر دخالتهای مادرشوهر بود.