
لالهزار در تاریخ تئاتر ایران، بیش از آنکه صرفاً نام یک خیابان باشد، محل تلاقی هنر، سرگرمی و سلیقه عمومی است؛ جغرافیایی که هنرمندان بسیاری در آن خنداندند، روایت کردند و بخشی از حافظه فرهنگی این سرزمین را ساختند، اما سهمشان از روایت رسمی تاریخ تئاتر، همیشه به اندازه تأثیرشان نبوده است.