پیرمرد نگاهش را به سمتی می‌برد که شالیزارها تا خط افق کشیده شده‌اند. آن‌سوتر ارتفاعاتی هستند که با درختچه‌های چای پوشیده شده‌اند، می‌گوید: «صاحبان همه این شالیزارها را می‌شناسم. می‌تونم بگم که همه‌شان وضع‌شان مثل من است یا فرزند ندارند، اگر هم دارند، نوه ندارند و یا بچه‌شان از صومعه‌سرا و گیلان رفته است.» رشید ۷۵ ساله از نگرانی‌های خود و هم ولایتی‌هایش برای آینده باغ‌های چای و مرکبات و شالیزارها می‌گوید: «دور هم که جمع می‌شیم حرف همیشگی‌مان این است که چه کسی در آینده مراقب باغ و شالیزار است.»