ویلیام کلیولند در کتاب تاریخ خاورمیانه مدرن می نویسد: رضاخان در عین اینکه پادشاهی مستبد و سنتی در بستر قرن بیستم جلوه میکرد، اما رویکردی اقتدارگرایانه به غربیسازی و تمرکز قدرت داشت. او با اتکا به ارتش، اقتدار دولت را بر سران ایلات و عشایر تحمیل کرد.