روز نخست ماه آبان به‌عنوان روز بزرگداشت ابوالفضل بیهقی و «روز ملی نثر پارسی» نام‌گذاری شده است. نام گذاری‌هایی از این قبیل به ما یادآور می‌شود که از کجاییم و هویت ملی و فرهنگی ما از کجاست و تا به کجاست و به کجا می‌رویم. چنان که روزها و مناسبات مذهبی، مثل مبعث و عیدغدیر و سیزده رجب و نیمه شعبان و ایام و لیالی فاطمیه و عاشورا هویت مذهبی و دینی ما را تعیین و تبیین می‌کنند.
ابوالفضل محمد بن حسین بیهقی در حدود هزار سال پیش به هنگام نگارش کتاب تاریخ خود، نوشت: «غرض من آن است که تاریخ پایه‌ای بنویسم و بنایی بزرگ افراشته گردانم، چنان‌که ذکر آن تا آخر روزگار باقی‌ماند.» به نظر می‌رسد این تلاش به ثمر نشست و ما با فاصله‌ای هزارساله هنوز خود را درآمیخته با همان دغدغه‌ها، بیم‌ها و امیدهایی می‌بینیم که در کتاب او روایت می‌شود.