ابوالفضل محمد بن حسین بیهقی در حدود هزار سال پیش به هنگام نگارش کتاب تاریخ خود، نوشت: «غرض من آن است که تاریخ پایه‌ای بنویسم و بنایی بزرگ افراشته گردانم، چنان‌که ذکر آن تا آخر روزگار باقی‌ماند.» به نظر می‌رسد این تلاش به ثمر نشست و ما با فاصله‌ای هزارساله هنوز خود را درآمیخته با همان دغدغه‌ها، بیم‌ها و امیدهایی می‌بینیم که در کتاب او روایت می‌شود.