تصویب قطعنامه مستقل یونسکو درباره منشور کوروش، فرصتی برای بازاندیشی در نسبت ما با میراث تمدنی ایران است. مهم‌ترین نکته در این بازاندیشی، ضرورت عبور از نگاه صرفاً ملی‌گرایانه و حرکت به سوی نگاهی جهانی است؛ نگاهی که میراث تمدنی ایران را، در عین برخاستن از تاریخ و فرهنگ این سرزمین، متعلق به تمام بشریت می‌داند.