چند وقت پیش در شبکه‌های اجتماعی به دوره‌ای برخوردم که هدفش آموزش کارت‌به‌کارت کردن به والدین بود. در نگاه اول، شاید موضوع چندان مهمی به نظر نرسد؛ چند جلسه آموزش برای یاد گرفتن کاری ساده که خیلی از ما روزانه انجام می‌دهیم. اما هرچه بیشتر به آن فکر کردم، بیشتر به این نتیجه رسیدم که پشت همین اتفاق به‌ظاهر ساده، مسأله‌ای جدی‌تر وجود دارد. اینکه ما چقدر به مهارت‌های تازه‌ای که زندگی روزمره از ما می‌خواهد، توجه می‌کنیم؟ و مهم‌تر از آن، چقدر پذیرفته‌ایم که یاد گرفتن این مهارت‌ها، حتی در بزرگسالی، بخشی از زندگی است؟