
کاخ توپقاپی در استانبول، دولتخانه صفویان در اصفهان و لعلقلعه (قلعه سرخ) در دهلی، سه بنای سلطنتی متعلق به امپراطوریهای رقیب عثمانی، صفوی و گورکانی بودند که در دوران مدرن متقدم بر بخشهایی از جهان اسلام حکومت میکردند. هر یک از این مجموعهها با سازماندهی فضاهای عمومی، نیمهعمومی و خصوصی و پیوند دادن آنها با باغها، صحنهای برای نمایش اقتدار پادشاه و اجرای تشریفات درباری فراهم میکردند. در عین حال معماری هر کاخ بازتابدهنده تصور خاصی از مشروعیت و جایگاه سلطنت بود.