هاینریش فریدریش فون دیتس (۱۷۵۱ – ۱۸۱۷) دیپلمات و شرق‌شناس آلمانی و کنسول پروس در قسطنطنیه طی سال‌های ۱۷۸۴ تا ۱۷۹۰ بود. او یکی از نخستین پژوهشگران آلمانی به شمار می‌رفت که از دانشی عمیق در زبان ترکی بهره‌مند بود.
کاخ توپقاپی در استانبول، دولتخانه صفویان در اصفهان و لعل‌قلعه (قلعه سرخ) در دهلی، سه بنای سلطنتی متعلق به امپراطوری‌های رقیب عثمانی، صفوی و گورکانی بودند که در دوران مدرن متقدم بر بخش‌هایی از جهان اسلام حکومت می‌کردند. هر یک از این مجموعه‌ها با سازماندهی فضاهای عمومی، نیمه‌عمومی و خصوصی و پیوند دادن آنها با باغ‌ها، صحنه‌ای برای نمایش اقتدار پادشاه و اجرای تشریفات درباری فراهم می‌کردند. در عین حال معماری هر کاخ بازتاب‌دهنده تصور خاصی از مشروعیت و جایگاه سلطنت بود.