ادبیات کهن ژاپن مملو از جزئیات، باریک‌بینی‌ها، نکات ظریف برای توصیف زیبایی‌ها و پند و اندرزهای اخلاقی است. ادبیات ژاپن در میان کشورهای شرقی موفق‌ترین آثار ادبی را ارائه کرده، از این روست که شهرت و اهمیت جهانی دارد. در گذشته، مهم‌ترین گونه ادبی در ژاپن خاطره‌نویسی و مقالات بود اما با مطرح شدن اندیشه‌های بودایی، شعر ژاپنی روز به روز غنی‌تر شد.
هنر شمشیرزنی در ژاپن باستان بسیار فراتر از یک فن فیزیکی برای مبارزه بود، این هنر که اکنون در فرهنگ ژاپن نهادینه شده یک امر معنوی برای تزکیه نفس، حفظ انضباط انسان و رسیدن به خودآگاهی است. سامورایی‌ها به عنوان طبقه‌‌ای تأثیرگذار در فرهنگ ژاپن، این هنر را با اصول اخلاقی سخت‌گیرانه، وفاداری مطلق و فلسفه مرگ و زندگی درهم آمیخته بودند و آن را نه ابزاری برای کشتن بلکه برای نشان شجاعت، محافظت از زندگی خویش و ارتقای روح انسان توسعه دادند. در این مدت کتاب‌های متعددی در زمینه هنر شمشیر زنی به چاپ رسیده اما یکی از این آثار، کتاب «پنج حلقه» نوشته میاموتو موساشی است که با ترجمه ایرج کاشف آذر از سوی انتشارات سپهر خرد منشر شده است.