
زیبایی و زشتی همیشه معنایی روشن و یکسان ندارند؛ آنچه در چشم گروهی زیباست، ممکن است برای گروهی دیگر عجیب یا ناپسند باشد. نگاه ما به چهرهها، بیش از آنکه بر حقیقتی ثابت تکیه داشته باشد، از عادتها و معیارهایی شکل میگیرد که در جامعه آموختهایم. کتاب مصور «چه زشت خوشگلی» نوشته دیوید سداریس و ترجمه فرناز رضاپور که در انتشارات اتفاق منتشر شده، قصهای طنزآمیز درباره زیبایی، تفاوت و نگاه دیگران است.