همراه کردن جامعه با اصلاحات اقتصادی خیلی تعیینکننده است. به اضافه اینکه کلا در اصلاحات اقتصادی شما باید در قبال یک چشمانداز روشنی در آینده مسوولیت قبول کنید. یعنی اینکه شما باید به جامعه به صورت «معتبر» بتوانید بگویید «مردم این مشکلات ماست، علت اینکه این مسائل به وجود آمده این چند موضوع است، راهحلش را ما جستوجو و بررسی کردیم. پاسخ حل این مشکلات هم تغییر این سیاستهاست.»
اگر سه مسأله «ناترازی»، «روابط خارجی» و «تنشهای اجتماعی» را به عنوان ابربحرانهای پیش روی اقتصاد ایران در نظر بگیریم، سؤال این است که با توجه به پیچیدگی و انباشت چالشها در این سه حوزه، کدام یک باید در اولویت باشد؟ مسعود نیلی، اقتصاددانی که تجربه حضور در دولت حسن روحانی را دارد و هماکنون در دانشگاه صنعتی شریف مشغول به تدریس است، مرداد ماه ۱۴۰۳ در نشستی تلاش کرد با دو اولویت «فوریترین» و «حیاتیترین» به این سؤال پاسخ دهد. اما پاسخ او در آغاز راه دولت چهاردهم بود و زمانی که این گفتوگو با او انجام شد، ۷ ماه از آن نشست گذشته بود. بنابراین نیلی در گفتوگوی تازه خود با سالنامه «ایران» به رهیافت جدیدی اشاره میکند که پس از این مدت زمان به دست آمده و شرایطی که حالا تغییر کرده است. او معتقد است که «سال ۱۴۰۴ میتواند تعیینکننده آینده کشور باشد» و دو سناریو برای این «آینده» ارائه میکند. او میگوید: «جوانان، زنان و اقشار مختلف جامعه، باید امید داشته باشند که اصلاحات اقتصادی به نفع آنهاست» چرا که از دیدگاه او «اگر جامعه احساس کند آیندهای روشن در انتظارش نیست، هرگونه سیاست اصلاحی با مقاومت مواجه خواهد شد و شکست خواهد خورد.» در واقع راهکاری که این اقتصاددان برای آینده ایران میبیند در گرو دو مسأله است: بهبود روابط خارجی و تقویت اعتماد عمومی.