گاهی عروسکها دیگر برای بازی کردن روی صحنه نمیآیند؛ میآیند تا سوگواری کنند، شهادت بدهند و چیزی را به یادمان بیاورند که جهان پرهیاهو میکوشد پرواز کودکان معصوم را به یک «عدد» تقلیل دهد. حضور پیتر شومان، بنیانگذار ۹۱ ساله گروه «نان و عروسک»، در بیستویکمین جشنواره بینالمللی نمایش عروسکی تهران ـ مبارک، از همین منظر اتفاقی فراتر از یک اجرای نمایشی است؛ مواجههای میان تئاتر و واقعیتی که دیگر نمیتوان از کنار آن بیتفاوت گذشت.
دورهای در تلویزیون ایران، عروسکها فقط تکهای اسفنج و پارچه نبودند. کلاهقرمزی با شیطنتهای کودکانهاش، پسرخاله با سادگی دوستداشتنیاش، فامیلدور با غرزدنهای بامزهاش و شخصیتهای «مدرسه عروسکها» مانند کپل، نارنجی و سرمایی، از قاب تلویزیون بیرون آمدند و در خانههای مردم جا گرفتند. آنها سر سفره شام نشستند، به موضوع گفتوگوهای خانوادگی تبدیل شدند و جملههایشان در زبان روزمره مردم جا افتاد. این شخصیتها دیگر فقط عروسک نبودند؛ عضوی از خانواده بودند.
۲۰ اثر داخلی و ۲ اثر بینالمللی برای رقابت در بخش مسابقه سومین دوره جشنواره «عروسک خونه» انتخاب شدند.
نمایش «میرزا مخنث» به نویسندگی و کارگردانی صالح رجایی، پس از حضور در بیستمین جشنواره بینالمللی نمایش عروسکی تهران-مبارک، روی صحنه میرود.